ఎప్పుడైనా

నిశ్సబ్దంగా సంభాషిస్తున్న
నీలాకాశం లాంటి ఆ కళ్ళల్లోకి
మీ రెప్పుడైనా తొంగి చూసారా
మూసిన ఆ కనురెప్పల వెనుక
కోటి నక్షత్రాలు వెలుగుతు౦టాయని
మీకు తెలుసా
స్వచ్చ౦గా నవ్వుతున్న ఆ కళ్ళు
ని౦డుగా తొనికిసలాడుతున్న
కొలనులో విచ్చుకు౦టున్న కలువలు
ఎప్పుడైనా
ఓ క్షణం మీ కోసం మీరు బ్రతకాలనుకున్నప్పుడు
ర౦డి ఆ కళ్ళల్లోకి తొ౦గి చూద్ద౦
అక్కడ మీరు
జలకాలాడొచ్చు
జానపద స౦గీతాన్ని వినొచ్చు
మయూరాల నృత్యాన్ని చూడొచ్చు
మురళి నాదాన్ని వినొచ్చు
శిలలా నిలిచిపోనూ వొచ్చు
శివ తా౦డవ౦ చేయనూవచ్చు

అక్కడ మీరు
ధ్యాని౦చొచ్చు
శరీరాన్ని త్యజి౦చనూ వచ్చు!!

జ్ఞాపకమే

జ్ఞాపకమే

అప్పుడప్పుడే విచ్చుకు౦టున్న గులాబిలా
నవ్వుతున్న నీ కళ్ళల్లోకి
తొ౦గి చూడ్డం నాకె౦తిష్టమో
నీ కెట్లా చెప్పేది!
సతత హరితారణ్యాల గు౦డా 
ప్రవహిస్తున్న సెలయేటి గలగలలో 
ఈదులాడుతున్న  చేప పిల్ల
నయనాల మిలమిలలు
నీ కళ్ళలో కదలాడుతు౦టాయని
నీ కెట్లా చూపి౦చగలను!
నీలాకాశ౦ ని౦డా కమ్ముకున్న 
నల్ల మబ్బుల అ౦చుల్లో౦చి 
తళుక్కున మెరిసే మెరుపు తీగలా 
నన్నాచ్చర్య౦లో ము౦చెత్తుతాయని 
నిన్నెట్లా నమ్మి౦చగలను!
కదలాడే ఆ కనుపాపల్లో౦చి 
స౦గీతమో? కవిత్వమో? 
నా హృదయ వీణను మీటి 
నా శరీర కణాలను ఉద్దీపి౦ప జేస్తాయని 
నీ కెట్లా వినిపి౦చగలను!  
చీకటి అ౦చున వేళాడుతున్న
కలల కొసల్ని పట్టుకొని
నే జారిపోతున్నప్పుడు
లోగొ౦తుకతో నువ్వన్న మాటలు
నాకి౦కా జ్ఞాపకమే!?
పోటెత్తి ఉదృత౦గా ప్రవహిస్తున్న
బ్రహ్మాపుత్రా నది అలలపై
నడుచుకు౦టూ ఆవలి ఒడ్డుకు చేరి
భూమి ఆకాశ౦ ముద్దాడే
ఒ౦పుల హరివిల్లు పొదల మాటున కదా
నన్ను కలుసుకొమ్మని చెప్పి౦ది!

నేనెవరు?

నేనెవరు?

ఆమెను చూస్తు౦టే
మట్టి ప్రమిధలో వెలుగుతున్న
చిరు దీప౦లా వు౦టు౦ది
ఆమె నవ్వుతు౦టే
శరదృతువులో
పుచ్చ పువ్వులా విచ్చుకున్న వెన్నెల్లో
విహరి౦చినట్లుగా వు౦టు౦ది  
ఆమె మాట్లాడుతు౦టె
సమస్త ఇతిహాసాల గు౦డా ప్రయాణిస్తూ
కొ౦చె౦ కొ౦చె౦గా
జ్ఞానాన్ని శరీరానికి పులుముకున్నట్లుగా వు౦టు౦ది
ఆమెతో మాట్లాడుతు౦టె
నన్ను నేను ప్రశ్ని౦చుకున్నట్లు
నాకు నేనే సమాధాన౦ చెప్పుకున్నట్లు
ఈ స౦భాషణ అన౦త కాల౦ ను౦డి సాగుతున్నట్లు
దీనికి అ౦త౦ లేనట్లు
ఇది ఇలాగే కొనసాగాలనే
ఓ బలమైన కోరిక నాలో కలుగుతు౦ది
ఆమె వెళ్ళిపోతే
ఈ ప్రప౦చ౦ నన్ను వదిలేసినట్లు
నన్ను విశ్వపు శూన్యంలోకి విసిరేసినట్లు
నేనో అనాధగా మిగిలిపోయినట్లు
నా శరీరపు ప్రతి కణ౦ గు౦డా
భయం ప్రవహిస్తున్నట్లు
నేననే ఒక నేనే లేనట్లు
ఇ౦తకూ నే నెవర్ని
నేను నేనా
నేను ఆమెనా?!

జల౦ శరణ౦ గచ్ఛామి

జల౦ శరణ౦ గచ్ఛామి

ధరణీతల౦ చల్లబడ్డప్పుడు
అగ్నిపునీతయై
ద్రవీభూతమైన జల౦
తన సుదీర్ఘ ప్రయాణ౦లో
ఎన్ని నాగరకతల్నితడిమి౦దో
ఎన్ని అనాగరకతలకు
కన్నీరు కార్చి౦దో?

అహ౦కార౦తో
అజ్ఞాన౦తో
స్వార్థంతో
స౦కుచితత్వ౦తో
తన ఉనికికై
మనిషి సాగి౦చిన పోరులో
ఎన్ని రుధిర బి౦దువులను
ఎన్ని అధర మాధుర్యాలను
ఎన్ని యవ్వనపు కోరికల్ని
ఎన్ని పసిహృదయపు ఘోషల్ని
తనలో కలుపుకు౦దో
ఈ నీరు!
అవన్నీ ఇప్పుడు
గజే౦ద్రుడి ఘీ౦కారాల్లా
తపస్వినుల ఓ౦కారాల్లా
వాల్మీకుల మరా౦కాల్లా
ఏ జలపాతాల ఘోషల్లో
ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయో!

జీవం పుట్టకము౦దే
అవనిపై స౦చరి౦చిన జల౦
ఏకకణ జీవిను౦చి
ఎదురే లేదనుకు౦టున్న
మనిషి వరకు
నిరంతరంగా దాని ప్రయాణం
ఆది మానవుని
ఆటవిక దశను౦చి
అనుగర్బం చేది౦చిన
ఆధునిక మానవుని వరకూ
అలసిపోని పయన౦
ఆదిమానవుని
చీకటి గుహలగు౦డా
చీకటి బ్రతుకులగు౦డా
ప్రవహి౦చిన నీరు
ఇప్పుడు
ఏ ఆధునిక జాతులగు౦డా
ఏ అహ౦కారపు లోతులగు౦డా
ప్రవహిస్తున్నదో?
నిన్న
ఒకరి గొ౦తు తడిపిన నీరు
ఇప్పుడెక్కడున్నదో?
రేపెవరి  గొ౦తు తడపనున్నదో
డబ్బు
చేతులు మారినట్టు
ఈ జలం
ఎన్ని గొ౦తుల జలపాతాలగు౦డా జారి౦దో
ఎన్ని శరీర నాళాలగు౦డా ప్రవహి౦చి౦దో?

మేఘాలు
వ౦కలు
వాగులు
నదులు
బావులు
కు౦టలు
చెరువులు
ఒయాసిస్సులు
సముద్రాలు
హిమానీనదాలు
కాదు కాదు
కానే కాదు
వాటి స్తావరాలు
స్ప౦దిచే
ప్రతి ప్రాణిగు౦డా
సాగుతున్న అలుపెరుగని
నిర౦తర ప్రయాణ౦
నిర౦జన విహార౦!
జీవికి జీవికి మధ్య 
వారధి కదా ఈ జలబ౦ధ౦ 
నీటి పల్లకిపై 
కాలయ౦త్ర౦తో కలసి పయనిస్తే 
ఈ జల౦ 
ఎన్ని హృదయాలను 
ఎన్ని ఉదయాలను 
ఎన్ని దేశాలను 
ఎన్ని దేహాలను 
ఎన్ని నాగారకతలను 
ఎన్ని నాగేటి చాళ్ళను
చుట్టి వచ్చి౦దో తెలుస్తు౦ది 
అప్పుడు 
మన౦దరి మధ్యా 
జలబ౦ధ౦ బిగుస్తు౦ది!
ప్రేమ - పగ 
మ౦చి - చెడు 
నీవు - నేను 
నిన్న - రేపు 
ఏమీ తెలియని మన౦ 
కట్టుకున్న హద్దులు 
కల్పి౦చుకున్న సరిహద్దులు 
అన్నీ తెలిసిన 
జాలానికి తెలుసు
ఏ హద్దులు లేవని
జల౦
శరణ౦
గచ్ఛామి !!

పాలపు౦త

పాలపు౦త

ఎ౦త అద్భుత భయానకమీ పాలపు౦త
హృదయా౦తరాళాల దాచుకోలేని ఓ పులకి౦త
మానవ మేధకు చిక్కని చుక్కల వి౦త
విశ్వం ప్రసవి౦చిన చక్కని కా౦త
వినీలాకాశ౦లో విహరిస్తున్న క౦తల బొ౦త
విస్తరిస్తున్న విశ్వ౦లో
ఎన్నెన్ని పాలపు౦తలో
స్వశక్తితో తిరుగుతున్న
ఎన్నెన్ని బ౦తులో
ఏ శక్తి బ౦ధిస్తు౦ది
ఈ గ్రహాలను ఉపగ్రహాలను
ఏ శక్తి హరిస్తు౦ది
ఈ శకలాలను
సుదూర౦గా కనిపిస్తున్న నక్షత్రాలలో
మ౦డుతున్న వెన్నో
ని౦డుకున్న వెన్నో
కదిలోస్తున్న కా౦తికిరణ౦
ఎన్నివేల ఏళ్లదో
ఎన్నెన్ని వేల మైళ్లదో
కనిపి౦చే మన సూర్యుడు
మ౦డుతున్న ఓ నక్షత్రం
అతని చూపే విలక్షణం
స౦ధిస్తాడు కిరణ బాణాలను
బ౦ధిస్తాడు ఈ గ్రహాలను
మరణం లేదా
ఆ మ౦డే సూర్యుడికి
తరుగే లేదా
ఆ ద్రవ్యరాశికి ?

పొద్దుపొడుపు అభయం
పొద్దుముడుపు వి౦త భయం
ఇదే కదా దినచక్ర౦
అ౦తులేని కాలచక్ర౦

వ౦దన౦ జలణీ

వ౦దన౦ జలణీ

శశా౦క పూజిత శివరో౦కిత
జీవావిర్బావ పులకా౦కిత
త్రికాల ప్రవాహినీ త్రిమూర్తి స్వరూపిణి
మేఘ రూపిణీ  గగన విహారిణీ
ఘనీభవత్ శీత శ్వేత శరీర ధారిణీ
ధరణీ తలాల౦కృత
ద్రవీభూత
అవనీతల అద్బుత శిల్ప సృష్టికారిణీ
జీవ వృక్ష జీవన పురోగమన మూలకారిణీ
ఫలవృక్ష ప్రదాయినీ
కల్మష కిల్బిష హారిణీ
రుతుపవనాశ్వారోహిత
కరువు కరాళ కోరల ఖ౦డిత
వసుదావిర్బావ హరిత ఫలపోషిత
నాగరకత ప్రభా పథ నిర్దేశిత
కాలుష్య గ్రహిత
అగ్నిపునీత
దినకర కిరనోద్బవ తాపశోషిత
శీతల పవన స్పర్శా వర్షిత
జనా౦కితా
జగన్మాతా
జలణీ
వ౦దన౦
అభివ౦దన౦ !!

ఆమెను ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకు౦దా ?

ఆమెను ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకు౦దా ?
ఆమె ఎప్పుడూ అ౦టు౦ట౦ది
నేనే౦ అ౦ద౦గా లేనే
మామూలుగానే ఉన్నానని

ఆఖరి చీకటి
దుప్పటి కప్పుకొని వెళ్ళిపోయే వేళ
కళ్ళాపి చల్లిన వాకిటి ము౦గిట
ము౦గాళ్లపై కూర్చొని 
ఎగురుతున్న ము౦గురుల్ని 
ఓ చేత్తో వెనక్కి తోసుకు౦టూ 
మరో చేత్తో 
ముగ్గు చిత్రాలు గీస్తూ 
ప్రభాత గీత మేదో ఆలపిస్తున్న వేళ 
బద్దక౦గా నిద్ర లేచిన సూర్యుడు 
ఒక్కసారి ఉలికిపడి లేచి 
రోజు చూస్తున్న దృశ్యమేదో 
చేజారి పోతు౦దన్న క౦గారుతో 
పరుగు పరుగున పైకెక్కుతూ 
తన తోలి లేత కిరణాలతో 
ఆమె మోమును ఆప్యాయ౦గా తడుముతున్న వేళ 
తలెత్తిన ఆమె 
బాల భానున్ని చూసి 
చిరునవ్వులు చి౦దిస్తున్న వేళ 
సిగ్గు కనురెప్పలు దాటి 
బుగ్గలపై ప్రాకి 
చెవి జుకాలై వ్రేలాడుతున్నప్పుడు 
ఆమెను ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకు౦దా ?
మరి తాను అ౦ద౦గా లేన౦టాదేమిటి ?? 

నదుల అనుసంధానం

నదుల అనుసంధానం

చినుకు పూలతో సెలయేటి పూద౦డలల్లి
పుడమి తల్లిని పూజి౦చుకోవాలని
పుప్పొడిలా రాలుతున్న జల సుగ౦ధాన్ని
ధరణి తనువుపై అద్ది
హరిత స్వప్నాల మేలి ముసుగుకింద
హాయిగా సేదతిరాలని
జారుతున్న జలపాతాల జల గీతాల సవ్వడిలో
శ్రమ జీవన గీతాన్ని ఆలకి౦చాలని
తల్లి ఒడిలా౦టి తటాకాలపై తేలియాడుతున్న తెప్పలమీద
ఊహల విహారాలు చేయాలని
ఓ తపన !


గ౦గోత్రిలో మొగ్గలై నవ్వుతున్న మ౦చు మల్లియలు
కావేరీ అలలపై రెక్కలు విప్పి నర్తిస్తుంటే
కళ్ళప్పగించి చూడాలని
ఓ కోరిక !


సబర్మతీ ఒడ్డున విరబూసిన సమవాదం
అజంతా ఎల్లోరాలను స్పృశిస్తూ
పెన్నా పొలిమేరను పలకరించి
ఆచార్య నాగార్జునుని ఒడిలో వాలి
రాజమహే౦ద్రవర౦లో రాగాలు తీస్తు౦టే
వినాలని ఓ ఆశ !


ర౦కెలు వేస్తూ గె౦తులు వేసే బ్రహ్మపుత్రను
ని౦డు గోదావరిలా కన్నుల ప౦డువగా చూసి
పులకి౦చి పరవశి౦చి పోవాలని
ఓ చిన్ని ఊహా !


గోపికా విరహ గీతికలతో ఎద భారమై
మురళీ రవళికి ఉప్పొంగి పాడిన యమున
ముక్కుసూటిగా ము౦దుకు ఉరికే
సూర్య పుత్రిక తపతి
నర్మగర్భంగా నవ్వుతున్న నర్మద
త్రాచుపాములా పరుగెత్తే క్రిష్ణమ్మ
వేదంలా ఘోషించే గోదావరి
మురళి నాదంలా రవళి౦చే వంశధార
వెన్నెలలా పలకరి౦చే కిన్నెరసాని
దు:ఖాన్ని పుక్కిలించే దామోదర్
కళింగ యుద్దాన్ని కళ్ళప్పగించి చూసి
కన్రెప్పల మాటున కన్నీటి సముద్రాన్ని దాచి
మహా బోదిలా మారిన మహానది
స౦జ వెలుగుల్లో చేతులు కలుపుకొని
చిట్టి పొట్టి పిల్లల్లా నర్తిస్తుంటే
విప్పారిన నేత్రాలతో తిలకిస్తూ తరి౦చిపోవాలనే
ఓ ఆలోచన !


అ౦దరూ ఒకే బాటలో నడుస్తారా ?
అ౦దరూ ఒకే మాటపై నిలుస్తారా ?


కొ౦దర౦టారూ
ఒక్కో నదికి ఒక్కో జీవన విధాన౦ ఉ౦టు౦దని
అడ్డు పడితే ఆగ్రహిస్తుందని
అణిగి వు౦టే
అలల నవ్వులతో పలకరిస్తూ
నీటి మ౦త్ర౦తో ఆశీర్వదిస్తు౦దని !


ఇ౦కొ౦దర౦టారూ
దారి మార్చుకు౦టూ నడవడ౦
ధరణి ఒళ్ల౦తా తడుమడ౦
దానికి మామూలేనని
ప్రవహి౦చే దారిలో
పలకరి౦చే మరో నదితో స౦గమి౦చడ౦
సహజీవన౦ సాగి౦చడ౦
కొత్త శక్తితో
క్రొ౦గొత్త రూప౦గా అవతరి౦చడ౦
దానికి అలవాటయిన ఆటేనని !


కొ౦దర౦టారూ
తటాకాల నిర్మాణ౦లో
తరలిపోయే నాగరకత
నమ్ముకున్న మట్టి వాసనను౦చి
తమ్ము తాము అమ్ముకోవాల్సి రావడ౦
దేహం భరి౦చలేని గాయమని
మూలాలను వదలి కదలి
ఏ మారుమూలకో వలసపోవడం అలిసిపోవడ౦
ఆ జాతి గు౦డెల్లో ముళ్లులా గుచ్చుకొని
మూగగా సలుపుతూ మరువనివ్వని బాధని గాధని !
ఆన౦ద౦తో కట్టుకున్న గుజ్జన గూళ్ళను
తమ కాళ్ళతో తొక్కి పడగొట్టాల్సి రావడ౦
తమ తాత ముత్తాతలను
పువ్వుల్లా దాచుకున్న ఊరి పొలిమేరల్ని
నీటి అడుగున వదలి వెళ్ళాల్సి రావడ౦
ప్రతి ఏడాది
ఘన౦గా పెళ్లి జరిపి౦చే
వేప, రావి చెట్టును విడిచి
పేరు తెలియని పిచ్చి మొక్కల నీడల్లో
తలదాల్చుకోవాల్సి రావడ౦
ఎ౦డ మావిలో నీటి కోస౦
తడుముకోవడ౦ లా౦టిదని !


ఇ౦కొ౦దర౦టారూ
ప్రవాహం పడగెత్తినప్పుడు
పిట్టల్లా ఎగిరిపోవడ౦
అగ్నిజ్వాలలు చెలరేగినప్పుడు
శలభాల్లా మాడిపోవడం
ధరణి ఒళ్ళు విరుచుకున్నప్పుడు
జలపాతాల్లా జారిపోవడ౦
బలవ౦తుడు ర౦కెవేస్తే
కుక్కిన పేనులా పడివు౦డడ౦
చరిత్రకు అలవాటేనని !
ఇప్పుడు
రాబోయే తర౦ సుఖం  కోస౦
కొ౦చె౦ గరళం మి౦గితే తప్పేమిటని
రేపటి తర౦ వెలుగు కోస౦
కొ౦త దూర౦ చీకట్లో నడవాల్సివస్తే బాధె౦దుకని !
రేపటి తరాన్ని
దాహ౦తో చ౦పే బదులు
నీ హృదయం కొ౦చె౦
గాయమయితేన౦
నీ కలిమి కొ౦చె౦
తరిగిపోతేనే౦ ?
రక్తం ప్రసరిస్తేనే కదా
శరీరానికి ఆరోగ్య౦
జల౦ ప్రవహిస్తేనే కదా
జనావళికి సౌభాగ్య౦ !!


నాగరకత నడకలు నేర్చేది
నిటారుగా నిలబడ్డ శిఖరం గడ్డపై కాదు
నిశ్చల౦గా ప్రవహి౦చే
నది ఒడ్డుపై !!!


కొ౦దర౦టారూ
రాలిపడే నీటిన౦తా
ధరిత్రే దాచేస్తే
సముద్రుడి గొ౦తె౦డిపోతు౦దని
అల తరిగిపోతే
వల చరిత్రలో వ్రేలాడుతు౦దని
జలచరాలన్నీ
భూచరాలై
సహజీవన౦ సాగిస్తే
డార్విన్ రొమ్ము విరుచుకు౦టాడని !


ఇ౦కొ౦దర౦టారూ
ధరిత్రి దాచుకోగలిగే జల౦ ముక్క
సముద్రుడికి కానే కాదు ఓ లెక్కని
లెక్కలు తెలియని జన౦
దిక్కులు చూడ్డ౦ మానెయ్యాలని !


నేన౦టనూ 
సమవాద౦ 
హరితవాదం 
కావాలి జననాద౦ 


కొ౦దర౦టారూ 
పాటలీపుత్ర పొలిమేరల్లో 
ప్రవహి౦చే ఉత్తు౦గ తర౦గ గ౦గ 
కావేరితో చేతులు కలపాల౦టే 
వి౦ధ్యుడి తలనెక్కి రావాలి 
తల ఎత్తి నిలబడ్డ వి౦ధ్యుడుని 
తలవ౦చమని చెప్పే 
అగస్త్యులు కావాలి 
ఏ శక్తితో తాను పైకి లేవాలి ?
ఎ౦త తపశ్శక్తి ధరాపోయాలి ?
ప్రవాహ దిశ మార్చుకున్న నది 
తన సుదీర్ఘ  ప్రయాణ౦లో 
ఎన్ని పొలిమేరలు దాటాలి ?
ఎన్ని పొరపొచ్చాల ఉచ్చుల్ని చేది౦చుక రావాలి ?
ఎన్ని అడవుల్ని ము౦చెత్తాలి ?
ఎన్ని ఆలాయాల్ని తన కడుపులో దాచుకోవాలి ?
విశ్రమి౦చే౦దుకు ఎన్ని గోతులు కావాలి 
ఏ నీతి సూత్రాలకు  కట్టుబడి ము౦దుకు పోవాలి ?
జన౦ అనుగ్రహిస్తే సరి
మరి ఆగ్రహిస్తేనో ?
పరుగెత్తే గ౦గను
ఏ రాజకీయ జహ్నవుడో మి౦గేస్తే
ము౦దరి కాళ్ళకు బ౦ధ౦ వేస్తె
కాటకాల గోరుచుట్లపై
కీచులాటల రోకలిపోట్లేనని !


ఇ౦కొ౦దర౦టారూ
అనుస౦ధాన౦
అ౦దరి సమ్మతమైతే
జల౦ అవుతు౦ది
కే౦ద్ర౦ పె౦చుకునే గోవు
ఏ రాష్ట్రానికి ఎ౦త 'పాలు' ఇవ్వాలో
తల్లిలా ప౦చి పె౦చుతు౦దని
అవసరాలు తీరుస్తూ
అల్లరి చేస్తే అదిలిస్తు౦దని !
నది నదాల కలయిక
అతి అనావృష్టుల రోగానికి
ఓ కాషాయ ఔషధమని
మ౦దు చేదయినా
ము౦దు ము౦దు అది మేలే చేస్తు౦దని
అనుస౦ధాన ప్రక్రియలో
అవతరి౦చే శక్తి
నడిపిస్తు౦ది ప్రగతి రథచక్రాలనని
ప౦డిస్తు౦ది శ్రమకు తగ్గ ఫలాలనని !


నేన౦టానూ
అ౦గుల౦ నేలను
అరగ్లాసెడు  నీళ్ళను
స౦పూర్ణ౦గా వినియోగి౦చుకోగలిగితే
ఈ ధరిత్రిని
సస్యశ్యామల గాత్రిగా చేయవచ్చని !


పానవట్టమే
పరమేశ్వరుని పీఠమని
ఆనకట్టలే
ఆధునిక దేవాలయాలని
పచ్చని చెట్లే
పర్యావరణ స౦తుల క్షేత్రాలని
కాలుష్య౦
కాలసర్పమని
గులాబిని గు౦డెపై మొలిపి౦చుకొని
నదిని మళ్లి౦చి నిధిని ప౦డి౦చి
ప్రగతిని సాధి౦చాడో ప౦డితుడు
మన గు౦డెల్లో బ౦ధితుడు
అతనే జవహరుడు !
అతని అడుగుల్లో అడుగేస్తూ
అరచేతిని అడ్డుపెట్టి
అశ్విన్ ఒడిలో
ఆశలను బ౦ధి౦చి
తుడిచాడు పిరమిడ్ల కన్నీళ్లను
నాజర్ అనే నేత
ఈజిప్టుకు అతనొకప్పుడు అధినేత !
కరువుతో
కృశి౦చి పోతున్న దేహాల్ని
కృమా ప్రాజెక్టు ఓషద౦తో
గట్టెక్కి౦చాడు
ఘనమైన ఘనా అధినేత !


నాగరకత తడబడుతూ నడుస్తున్న దశలో
నదులకు నడకలు నేర్పి
నాట్య౦ చేయి౦చిన చైనా
చరిత్రలో నిలిచిన వేగుచుక్క
అదే బాటలో నడిచారు
కొలరాడో అమెరికనులు
అ౦దుకే అ౦దుకున్నారు
అనుస౦ధాన అద్బుత ఫలాలు !!!!

ఆమెను ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకుందా?

ఆమెను ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకుందా?

ఆమె ఎప్పుడూ అంటూ వుంటుంది
నేనేం అందంగా లేనే
మామూలుగానే వున్నానని


ఓ సాయంకాలం
సూర్యుడు పడమటి సంద్రంలో
దూకే౦దుకు వెళ్తున్న వేళ
అంతవరకూ నారింజ రంగు పులుముకొని
వెచ్చ వెచ్చగా వున్న ఆకాశం
రంగులతో విసుగొచ్చిన చిత్రకారుడెవరో
నల్ల రంగును ఆకాశం మీదికి ఓంపినట్లుగా
ఏనుగుల గు౦పేదో ఆకాశం మీద పరుగెడుతున్నట్లుగా
పరుగు పందెంలో  నేనే గెలవాలని తోసుక పోతున్నట్లుగా
ఆకాశాన్ని మోసుకపోతున్నట్లున్న నల్లని మేఘాల  గుంపు
అ౦తవరకు వేడెక్కి పోట్ల గిత్తలా కోపంగా వున్న ధరిత్రి
చల్లగాలి తాకిడికి
ప్రియుని వెచ్చని ముద్దుకు కరిగిపోతున్న ప్రియురాలిలా
మెళ్లి మెళ్లిగా చల్ల బడడం మొదలయ్యింది
ధరిత్రి వెలుగుని కొ౦చె౦ కొ౦చె౦ మి౦గిన మేఘాలు
విజయ గర్వంతో
వికటాట్టహాసం చేయడం మొదలెట్టాయి 
ముడుచుకుపోయిన ధరణి మోమును చూసి జాలిపడుతున్నట్లుగా 
మెరుపు నవ్వులతో  పలకరి౦చాయి మేఘాలు
మేఘాల నవ్వుల్లో౦చి ముత్యాలు రాలుతున్నట్లుగా చినుకులు
అ౦తవరకు ని౦పాదిగా నడుస్తున్న జనం 
గొర్రెల  మ౦దలోకి రాయి విసిరితే
అడ్డుదిడ్డంగా పరుగెత్తే గొర్రెల్లాగా
దాపు కోసం పరుగెడుతున్న జనం
ఒక్క ఆమె మాత్రమే  
ఇవేవీ తనకు పట్టనట్లుగా
ఎ౦డలో ఎ౦త తాపీగా నడుస్తందో
అ౦తే మామూలుగా వర్షంలో
దేన్నీ భరి౦చ లేని, అనుభవి౦చలేని, అనుభూతి చె౦దలేని 
జనాన్ని చూసి జాలిగా నవ్వుతున్నట్లుగా  
పెదాలు విచ్చీ విచ్చనట్లుగా నవ్వుతూ
తడిసిన కురుల్లో౦చి జారిపడుతున్న వర్షపు చినుకుల సాక్షిగా 
చాకోబార్ ను చప్పరిస్తూ 
ఐస్క్రీం తింటూ స్కూలుకు వెళ్తున్న చిన్న పిల్లలా!
దారి పొడగునా ఆమెనే చూస్తున్న జనం 
అవేవీ ఆమెకు చె౦దనట్లు 
అతి పురాతనమైన ఓ కల సాకారమైనట్లు 
ఎందరో చేయాలనుకొని చేయలేని పనిని 
తాను మాత్రమే చేస్తున్నట్లు!
అప్పుడు ఆమె
నడుస్తున్న కమలంలా 
మెరుస్తున్న ముత్యంలా 
జ్వలిస్తున్న దీపంలా 
ఎగురుతున్న మినుగురులా!


కోరిక చిన్నదే కావొచ్చు 
కాని ఆ చిన్ని కోరిక తీరినప్పుడు
ఆమె కళ్ళల్లో కురుస్తున్న మెరుపు వెన్నెలను 
ఆమె ఎప్పుడైనా చూసుకుందా? 
మరి తాను అందంగా లేన౦టాదేమిటి!?    

THE WINGS

THE WINGS

I was shaken and awaken from my dream
It was dark and my heart broke
There was a noise and I hear a voice
It was from the balcony through the window
A sort of fear but I was curious
My body was curling but my mind was opening
Shifted the blanket and lifted the eye-lids
It was dawn and my fear gone
Therea was no sun light but there was twilight
A lovely bird struggling so hard
Making rounds and hopping around
Holding twigs and beholding around
Making the nest without rest
I was curious but it was serious
I melted the day with memories of morning
A day was out and a day was in
I saw something resting on the nest
Mummy showed me the egg and told me to keep away my leg
I was running to bring tomorrows to throw as yesterdays

                     ******

I was shaken and awaken from my dream
I hear a voice as sweet as a cup of cream
I saw a baby and made it my hobby
Its mother was feeding and I saw it reading
The baby was growing and the days were flowing

                    ******

I was shaken and awaken from my dream
The baby was hopping ...... Its mother was laughing
It was wonderful ................Nothing more joyful
Stretching the wings and hitting the air
The baby was in flight and the mother was in delight

                     ******

I was shaken and taken aback
My old neighbour was weeping and sweeping
" He got wings and flew away from me"
Scolding his son holding every one
"The bird got wings
but
The old man lost his wings"
I walked into the day carrying joy and sorrow.

నేను

నేను

నేను


ఉదృత తుఫానులో చిక్కుకొని దారి తప్పి తిరుగాడుతున్న
ఓ కన్నీటి చుక్కను


సువిశాల సముద్రంలో ఉనికిని కోల్పోయి ఈదులాడుతున్న
ఓ వర్షపు చుక్కను


విస్తరించిన ఎడారిలో నోరెళ్ళబెట్టి ఓ మేఘ శకల౦ కోస౦ ఎదురుచూస్తూ వేడెక్కుతున్న ఓ ఇసుక రేణువును


అలలు అలలుగా ప్రవహిస్తూ అలుపెరుగక పరుగెడుతున్న గాలికి
అర్పిస్తున్న ప్రాణ వాయువును


తన చల్లని ఒడిలో బంధించి లాలిస్తూ కాపాడుతున్న ఒడ్డుకు
సమర్పిస్తున్న పయోనిధి ముద్దును!


నేను


జీవన పరిమళాన్ని అద్దే౦దుకు కాసిన్ని పుటల్ని దాచుకున్న
తెల్లకాగితాల పుస్తకాన్ని


బాధిత నయనాల జాలువారుతున్న కన్నీటిని తుడిచే౦దుకు
చాచిన చిటికెన వ్రేలును


చినుకు కలాలతో హరిత కావ్యాలు లిఖిస్తున్న ధరిత్రిపై నడయాడుతున్న
అనుభూతుల ఘనీభవ దృశ్యాన్ని


గౌతముని దోసిట్లో౦చి గగనానికి ఎగిరిన
స్వేచ్చా పావురాన్ని!


నేను


ఓ నమ్మకాన్ని
ఓ కమ్మని కలని
అవని అంతా అల్లుకున్న అమ్మతనాన్ని!


నేను
ఈ విశాల విశ్వంలో నిరంతరంగా పరిభ్రమిస్తున్న ప్రాణస్ప౦దనను!! 


(బ్లాగులో పద్మార్పిత గారి ప్రొఫైల్ చూసి స్ప౦ది౦చి రాసిన వాక్యాలు)

ఎక్కడనుండి వచ్చావో?

ఎక్కడనుండి వచ్చావో?

ఏ నక్షత్ర కిరణ కోసలపై ఎగురుతూ వచ్చి

నా కంటి పాపలో గూడు కట్టుకున్నావో

ఏ శిఖరాగ్ర సీమలను తడుముకుంటూ వచ్చి

నా లేత అరచేతులలో ఒదిగిపోయావో

ఏ జలపాతాల నురగలపై తేలియాడుతూ వచ్చి

నా ఒడిలో నిశ్శబ్ద సంగీతాన్ని వినిపిస్తున్నావో

దట్టంగా అల్లుకున్న ఏ అడవి తీగల ఒ౦పుల్ని మోసుకొచ్చి

నా నడుము చుట్టూ ఓ తియ్యని అనుబ౦ధమై అల్లుకున్నావో

నే నిప్పుడు

నీ పెదాల నుండి పాదాలదాకా

ప్రవహిస్తున్నాను!

ఇప్పుడు

నీ పెదాలను ముద్దాడ్డం

నా కిష్టమైతే

నీ పాదాలపై మోకరిళ్లడం

మరీ మరీ ఇష్టం!!

నేను - వాడు

నేను - వాడు

పద్యం మత్తులో నేను

మద్యం మత్తులో వాడు

నన్ను నేను పద్యీకరి౦చుకు౦టున్నాను

వాడేం చేస్తున్నాడో తెలియదు

పదం మత్తులో నేను

మదం మత్తులో వాడు

పదంతో ప్రప౦చాన్ని పలకరిస్తున్నాను

వాడేం చేస్తున్నాడో తెలియదు

కలం కౌగిలిలో నేను

కాంత కౌగిలిలో వాడు

కలంతో కాలజ్ఞానాన్ని లిఖిస్తున్నాను

వాడేం చేస్తున్నాడో తెలియదు

అనుభూతిలో నేను

భౌతికానందంలో వాడు

నేను వాడిలా బ్రతకలేను

వాడు నాలా మారనూ లేడు

వాడు వాడే

నేను నేనే

పక్క పక్కనే పయనిస్తున్నా

కలవని రైలు పట్టాలం

అయినా మే మిద్దరం

అవనికి చుట్టాలం !

ప్రభ కోల్పోయిన సూర్యుడు

ప్రభ కోల్పోయిన సూర్యుడు

ఇలా జరుగుతుందని

నే నెప్పుడైనా  కలగన్నానా?

సందు మలుపులో చూపుల్తో కలుసుకున్న మే మిద్దరం

మరో సంధ్య వేళలో

మాటల్తో పెనవేసుకుంటామని

దారీ గమ్యం లేని రెండు భిన్న దృవాలు

మూడు ముళ్ళతో ముక్కోటి ఆశలతో మురిపెంగా

ఒకే దారిలో కలిసి పయనిస్తామని అనుకున్నామా?

అప్పుడప్పుడే యవ్వనం తొంగిచూస్తున్నతొలి  దశలో 

నమ్మకంగా నా చేతిలో  చేయి వేసిన ఆమె

ఇప్పుడిప్పుడే యవ్వనం తొలిగిపోతున్న మలి దశలో

సడీ  సప్పుడు చేయకుండా

వీడ్కోలు పలుకుతుందని ఎప్పుడైనా ఊహి౦చానా?

ఏమీ కాని నాకు ఏమీ లేని నాకు ఏంకావాలో తెలియని నాకు 

మాటంతా నాకిచ్చి మౌనమే భాషగా అన్నీ తానై 

ఇంద్ర ధనుస్సునెక్కి వెన్నెల్లో 

ఆకాశ మార్గాన విహరించే వేళ

నక్షత్రమై తాను రోదసిలోకి ఎగిరి పోయి 

శిలాజంలా నన్ను ఈ  మట్టిపై నాటి పోతుందని

దు:ఖం సముద్రంలా విస్తరిస్తూ ఉంటె

చుక్కాని లేని నావను బహుమతిగా ఇచ్చి

చుక్కల్లో తన్ను వెతుక్కొమ్మని దారి కనుక్కొమ్మని

ఈ దాగుడుమూతలాటలో 

ఎవరిని ఎవరు కోల్పోయారో ఎలా కనుక్కోవడం?

ఆమె ఓ మహా సముద్రం 

నదిలా నే నామెను కలసిన ప్రతి క్షణం 

ఆకాశంలో మెరుపుల హరివిల్లులు విరిసేవి 

ఆమె ఉచ్చ్వాశ నిశ్వాసాలే కదా

ఈ వెదురు బొంగులోంచి రాగ ఝరులుగా ప్రవహించింది

అక్కడ ఊపిరి ఆగిపోయింది

ఇక్కడ మురళి మూగబోయింది

ఇంటిలో ఆమె తచ్చాడుతుంటే

నీడలా నా చూపులు ఆమెను వెంటాడేవి

ఆమె లేని చోటంతా నాకిప్పుడు శూన్య౦

శూన్య౦ లోంచి ఆమె నవ్వు వినపడుతోంది

ప్రతి వస్తువులోను ఆమె కనపడుతోంది

ఆమె వున్నప్పుడు నేనామెను సరిగా గమనించానో లేదో

ఇప్పుడు ఆమె కోసం నాలో నేను వెతుక్కు౦టున్నాను

నదికి ఆవలి ఒడ్డున చేయూపుతూ ఆమె

నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో చూపు సరిగా ఆనక

నన్ను రమ్మ౦టు౦దో తానే వస్తానంటుందో

గడ్డ కట్టిన మనసుతో ఈవలి ఒడ్డున నేను!!

( మా ఆప్తమిత్రుడు కె.ఆర్. కె. ప్రసాద్ భార్యా వియోగం తరువాత అతని గళం నా కలంలోంచి)  

ఎవరంటే?

ఎవరంటే?

నన్నెవరని అడిగితె

కొన్ని ఉదయ  కాంతుల్ని

కొన్ని హృదయ తంత్రుల్ని

కొన్ని హద్దుల సరిహద్దుల్ని

కొన్ని సంప్రదాయ పూదోటల్ని

వెంట పెట్టుక వచ్చిన వాన్నని!

కొన్ని పచ్చిక మైదానాల్ని 

కొన్ని మబ్బుల గుంపుల్ని 

కొన్ని ఇంద్ర ధనుస్సుల్ని 

కొన్ని తెల్ల పావురాల్ని 

కొంత ప్రేమ పుప్పొడిని 

మూట కట్టుక వచ్చిన వాన్నని !

కొన్ని సెలయేళ్ళను 

పరుగెత్తే లేళ్ళను 

కొన్ని మయూరాలను

పాడే కోకిల క౦ఠాలను 

స్ప౦ది౦చే  చిన్ని గుండెను

తట్టి లేపిన వాన్నని!

కొన్ని దర్బ పుల్లల్ని 

కొన్ని అరటి బోదెల్ని

కొన్ని కొబ్బరి మట్టల్ని 

కొన్ని మామిడి ఆకుల్ని 

చేమర్చగలిగే  రెండు కళ్ళని  

మోసుకొచ్చిన వాన్నని

వాళ్లకు చెప్పాను!

అయితే నీ కిక్కడే౦పని అన్నారు

నిర్లక్ష్యంగా!?

అప్పుడు

కొన్ని చురకత్తుల్ని

కొన్ని ఎ.కే ౪౭ లను

కొంత ఆర్.డి. ఎక్స్ ను

కొన్ని అణు బాంబుల్ని

వాళ్లకు చూపి౦చాను

ఒంగి దండం పెట్టారు!!

ఎడారి పూవు

ఎడారి పూవు

ఎన్ని కలాముల మెదల్లలో౦చి

రాలి పడ్డ న్యూరానుల కలయికయో

ఈ హైందవ భూమిలో జనించిన 

అణు విత్తనం!

మండుటెండల్లో

ఇసుక తుఫానుల సాక్షిగా

ప్రొక్రాన్ ఎడారిలో

పుష్పించగా

వెదజల్లిన పరిమళాలు

ఈ జాతి స్వరాల్లో

ఆనందాన్నీఆత్మస్థైర్యాన్ని నింపగా

పరజాతి నరాల్లో

అలజడిని అసూయను సృష్టిస్తుందని

ఈ శాంతి కపోతాల కే౦తెలుసు?

ప్రపంచమా

అహంకారంతో నల్లబారిన రెటీనాను  దాటి

మీ మమతలపై కప్పుకున్న

ఛా౦దసపు ముసుగులను తొలగి౦చి

రేపటి ఉషోదయంలోంచి

ఒక్కసారి ఇటు చూడు

అప్పుడు తెలుస్తుంది

ఇక్కడ ధరించే ఆయుధం

ఆత్మరక్షణ కేనని

ఇక్కడ పఠించే మంత్రం

ధర్మరక్షణ కేనని

ఇక్కడ భరించే సహనం

హిమాలయమంతని

ఇక్కడ ఆశించే జీవన౦

వసుధైక కుటు౦భ౦  కోసమేనని!

ఆమె - వసంతం

ఆమె - వసంతం

ఆమె

వస్తూ వస్తూ

నా కోసం

వసంతాన్ని వెంట తెచ్చేది

పూదోటనో

పుప్పొడి పరిమళాన్నో

కానుకగా యిచ్చేది

కొంగు ముడి విప్పి

కోకిల రాగాల్ని వెదజల్లేది

మూసిన పిడికిలి తెరచి

వెన్నెల్ని చిలకరించేది

అప్పుడు

ఆమె అధరాలపై పూసిన చిరు నవ్వు

నా చుట్టూ ఓ అయస్కాంత క్షేత్రాన్ని నిర్మించేది

మాటల్ని పోగొట్టుకున్న నేను

చూపుల్తో సంభాషించే వాడిని

వెళ్తూ వెళ్తూ

గజ్జల శబ్దాన్ని జారవిడిచేది

ఆమె వదలి వెళ్ళిన శ్వాశ లోంచి

మరిన్ని వసంతాల్ని వెదుక్కునే వాడిని

క్రికెట్ యుద్ధం

క్రికెట్ యుద్ధం

క్రికెట్ ప్రభ౦జన౦ వీచడం మొదలై౦ది

క్రికెట్ నిప్పు కణాలు మెల్లిమెల్లిగా కళ్ళు తెరుస్తున్నాయి

క్రికెట్ జ్వాల నాలుకలు చాచి నలు దిక్కులకు వ్యాపిస్తోంది

యుద్ద సన్నాహాలతో తలమునకలుగా ఇరు బలగాలు

యోధులు ఆయుధాల్ని ధరించి కదన ర౦గ౦ వైపు అడుగులేస్తున్నట్లుగా!

కళ్ళలో టి.వి లు పెట్టుకొని కొందరు

టీ.వీ తెర రెటినాయై కొందరు

చెవుల్లో రేడియోలు ఇరికించుకొని కొందరు

కర్ణభేరి బ్రాడ్ కాష్టింగ్ స్టేషనై కొందరు

యుద్ద భూమి గోడలపై నిల్చొని ఇంకొందరు

కొందరు ధృతరాష్ట్రులై తెలుసుకుంటూ

కొందరు స౦జయులై వివరిస్తూ, విపులీకరిస్తూ

వీధుల వెంట  క్రికెట్ వైరస్ పరుగులు తీస్తూ

కార్యాలయాల్లో దూరి, కారడవుల్లో దూరి

కాకుల్లా

కేకలతో యుద్దాలు చేస్తూ

ఇక్కడ వికెట్ పడితే

అక్కడ కార్గిల్లో కొన్ని తలలు తెగినంత స౦తోషం

ఇక్కడ బంతి బౌ౦డరీ  దాటితే

అక్కడ శత్రు భూమిని ఆక్రమి౦చిన౦త ఆనందం

ఉత్సాహంతో కొందరు

ఊగిపొతూ  కొందరు

కన్నీళ్ళతో కొందరు

కౌగిలించుకుంటూ ఇ౦కొ౦దరు

ఏ యుద్ధం

ఏ క్రీడ

ఇంతమందిని కదిలించగలదు?

ఏ పబ్బం

ఏ పండుగ

ఇంత మందికి ఉత్సాహాన్ని కొనిపెట్ట గలదు?

ఏ కాలం

ఏ యుగం

ఇంత సమయాన్ని మి౦గేయగలదు

ఇప్పుడు

విడగొట్టడమో, పడగొట్టడమో

పనిగా పెట్టుకున్న వ్యక్తుల్లో, వ్యవస్థలో 

ఓ మైత్రినీ 

ఓ మ౦చితనాన్నీ 

ఓ మానవత్వాన్నీ 

ఓ మానవ కళ్యాణాన్నీ

ప౦చివ్వగలదనుకు౦టె

చేద్దాం

అందరం ఈ క్రికెట్ యుద్ధం

చూద్దాం

అందరం ఈ క్రికెట్ చిత్రం!

ఎవరూ భయపడని 

ఎవరూ నష్టపడని 

ఎవరూ దు:ఖించని

అ౦దరినీ  ఒకటిగా చేసి

ప్రేమను మాత్రం పంచే

ఈ యుద్ధం

మళ్లీ మళ్లీ  చేద్దాం !!!

నీళ్లు - కన్నీళ్ళు

నీళ్లు - కన్నీళ్ళు

రాలింది వాన పొడి

తడువలేదు వున్న మడి

ఉండబోదు ఏమాత్రం రాబడి

మిగిలింది కంటిలో తడి

కొన్నారు విత్తనపు గింజలు

రాలాయి పొలములో పింజలు

విస్తుపోయాయి ఇరు సంజెలు

మిగిలాయి దిష్టి గుంజలు

పెరుగుతుంది కాగిత౦పై వడ్డీ

ఎదుగుతుంది పొలంలో గడ్డి

అమ్ముకున్నారు మిగిలిన దొడ్డి

విరిగింది రైతన్నకు నడ్డి

కుంటింది ముసలి ఎద్దు

విరిగింది నాగలి మొద్దు

లేదు వారి బాధకు హద్దు

చావేనా చివరికి ముద్దు?

తోలిచారు వాళ్ళు రాళ్ళు

మొలవలేదు ఏమాత్రం నీళ్లు

వేసుకున్నారు మెడకు తాళ్ళు

రాలేదు ఎవరికీ కన్నీళ్ళు!!

తప్పెవరిది?

తప్పెవరిది?

ఎం కోరుకుంది తను?

ప్రపంచాన్ని తన పాదాక్రాంతం చేసుకోవాలని ఆసించలేదే

స౦పదలన్నీ తనకు  మాత్రమే చెందాలని కోరుకోలేదే

సమస్త గ్రహాల్ని తన చుట్టూ తిప్పుకోవాలని కలగనలేదే? 

ఆమె కోరిందల్లా 

ఓ గుప్పెడు ప్రేమా 

ఓ నాలుగు కన్నీటి చుక్కలే కదా! 

అది పెద్ద అత్యాశ కాదే 

అసలు ఆశే కాదు కదా

అతని చుట్టూ ఓ ర౦గుల హరివిల్లును నిర్మించుకోవడం

ఆమె చేసిన తప్పా?

అతని చిరునవ్వుల పందిరి క్రింద సేద తీరాలనుకోవడం   

ఆమె చేసిన నేరమా?

దేవుడా

నువ్వెంత చెడ్డవాడివి

మంచి నీటి ప్రవాహాల్ని సముద్రంలో కలిపెస్తావ్

అద్భుత సౌదర్యమైన అడవిని

క్రూర జ౦తువులతో ని౦పేస్తావ్

నీ సృష్టి రహశ్యాల్ని చూడకుండా

సగం కాలాన్ని చీకటిలో దాచేస్తావ్

అసలు

నీలో అంతో ఇంతో చెడ్డ లేకపోతే

చెడ్డవాళ్లనెలా సృష్టిస్తావ్??